Ernest Sjamaar was in die tijd metselaar in Den Haag. Hij was begin dertig en had, als ijverig en goed katholieke arbeider al een gezin met zes kinderen. 
Toen hij hoorde over hele nieuwe wijken met arbeiderswoningen heeft hij zijn kans genomen. Hij nam de klus aan!      Zuilen als wijk in Utrecht→→→

Ze verhuisden naar Zuilen en hij heeft als aannemer een groot deel van deze arbeiderswijk gebouwd.                 
Aan de rand van de wijk - bij het open land - bouwde hij een huis voor zijn gezin. De volgende zes kinderen zouden daar geboren worden.
Zij werden beiden 'belangrijke' mensen zowel in de kerk als in het dorp.

De geschiedenis van het dorp Zuilen gaat ruim 1250 jaar terug en is gebaseerd op het vroegere landgoed “Swesen”. In de dertiende eeuw werd door het geslacht Van Sulen de naam veranderd in Zuylen, gebaseerd op een plaatsnaam in het Rijnland. We praten dan eigenlijk over het dorpje Oud-Zuilen zoals we dat nu nog kennen. Bekend is vooral het slot Zuylen waar vroeger de vooruitstrevende schrijfster Belle van Zuylen (1740-1805) regelmatig verbleef. Het gebouw is vernoemd naar een hofstede die ooit in deze buurt heeft gestaan en waarvan de landerijen tot aan de Vecht reikten. Pas veel later – begin 1900 – heeft Zuilen de vorm gekregen die het nu heeft. Toen kwamen de grote staalfabrieken zoals Werkspoor en Demka naar Zuilen en bouwden hele wijken voor hun werknemers, die hoofdzakelijk van elders kwamen. Zuilen verloor zijn zelfstandigheid toen het in 1954 onderdeel werd van de stad Utrecht.

Het was een typisch groot, goed, degelijk Rooms katholiek gezin. De kinderen werden uistekend gevoed, gekleed - moeder kon goed naaien en koken en zorgde ervoor dat haar dochters
dat ook leerden. Ook helderheid, schoonhouden van jezelf en je omgeving
En zijn vrouw was mogelijk nog feller en katholieker en vechter voor rechtvaardigheid dan hij. Maar bovenal was ze een strenge, maar goede degelijke en rechtvaardige moeder.
Ze voedde en kleedde haar 12 kinderen uitstekend, maar bracht ze ook hoge normen en waarden bij.

Ernest werd een groot voorvechter voor de arbeiders. Samen met de katholieke geestelijkheid vocht hij voor beter leefomstandigheden voor de arbeiders, voor arbeidscontracten, voor ontslagverordeningen.
Samen met anderen richtte hij de "Rooms Katholieke Bouwarbeidersbond Sint Joseph" op. Later ging deze op in de K.A.B. (Katholieke Arbeidersbond). Hij kwam in het bestuur, werd penningmeester en in het bevolkingsregister van Zuilen staat hij geregistreerd als gesalarieerd bestuurder.


                                                                                                                   Beatrixlaan  - Zuilen - 1926

Deze man had iets bereikt in zijn leven en hij was daar trots op. Hij was trots op zijn vrouw, zijn kinderen, zijn werk, zijn geloof, zijn huis - dat 'Maria' heette - .
Tot de laatste dagen van zijn leven zat hij achter die grote kasboeken, de boeken moesten tot op de cent kloppen en hij ging door tot het klopte.
Zo was hij (en voor zover ik weet waren zijn kinderen net zo, in ieder geval mijn vader)!
Hij stierf toen hij 68 was. Hij werd begraven op het Rooms Katholieke kerkhof St. Barbara in Utrecht. Een schare nakomelingen en een heel dorp rouwde om hem.

                

jaren '20

met dank aan Simon Sjamaar                                 

---

---