Opmerkingen, kritiek, commentaar, aanvullingen of wat dan ook....heel
graag post:
Er zijn veel mensen, die mij geholpen hebben
en die ik hier wil bedanken.
En hierbij ook een aantal websites, die de
moeite waard zijn om te bezoeken als je in geschiedenis en genealogie
geïnteresseerd bent.
De weg daar naar toe gaat uiteraard
steeds via een
boom.
Allereerst
Lineke Bijlsma
Ik had veel gegevens gekregen van
Sjaan Kemkes - Pastoor, dochter van Jo
Godefrooij. Lineke heeft alles gedigitaliseerd en er nog heel wat bij
gezocht.
Alle Godefrooijs gegevens zijn hier tevinden, die van Kemkes en van
Pastoor komen er aan.
Maar ik wil haar vooral bedanken, omdat ik zo veel van haar geleerd heb
en nog steeds leer. niet alleen wat betreft het zoeken in archieven en
andere bronnen,
maar ook de basiskennis om een genealogische website op
te zetten. En om dat in mijn hoofd te kijgen en te houden is een hele
klus!!
Ze heeft zelf ook een boeiende en mooie website met genealogie, maar ook
honden en recepten.
Zeker gaan kijken via deze holle boom, die zij in
Praag heeft genomen.
Ernst Godefroy
uit Houten werkt al jaren aan de geslachten Godefroy en alle
verbasteringen, die daar uit voort zijn gekomen.
Ik heb veel van hem mogen overnemen. Binnenkort komt hier ook de
genealogie van de stam Godefroy uit Leiden bij en ik hoop nog altijd dat
ik ook een keer zijn eigen stam, Godefroy uit Heusden en die oude
kartonnen foto van de 'klerezaak' van mijn grootvader van hem krijg.
Hij heeft een museumkamer vol 'Godefronalia'
en vele ander genealogische schatten, zoals o.a. klappers vol
bidprentjes.
Zijn mailadres is:
e.godefroy@casema.nl
Daarnaast wil ik ook
Jaap Godefrooij voor
zijn hulp bedanken.
En vooral ook Hans Werkhoven. Hij
heeft via heel wat speurtochten in het archief van Amsterdam de feiten
over de 'tappers' boven water gekregen. Dat had ik zelf nooit gekund.
Coby Brode Vredenburg,
Rob Rijkenberg en ook
Frits Rijkenberg uit Zuid Afrika
hebben mij heel veel informatie gegeven over de familie Rijk
enberg.
Die gegevens zijn allemaal terug te vinden in het gegevensbestand, dus
bij 'alle personen' en
voor wie meer over de Rijkenbergen en vooral over de bronnen wil
weten: al die gegevens zijn bij Coby.
Geschiedenis
van de Beemster, de Purmerendseweg en andere interessante verhalen over
de 'oude polders' in West Friesland
kunt u lezen bij Jo John Dehé.
Deze bomen
bij het water wijzen de weg.

De oermoeder van
de Rijkenbergen is Cornelia van Ginckel. Over deze familie is veel
informatie te vinden op de website van de
van Ginckels. van Gerard van Ginkel
Het deel: "de van Ginckels uit Amersfoort"
heb ik geschreven en ooit ga ik die stam ook verder uitzoeken:
Het is een prachtige site. Ga erheen via deze bijzondereboom,
gefotografeerd door Riet de Graaf

Jaap van Kuler heeft een uitgebreide genealogische site waarop de oude
families uit Purmerend ook een plaats hebben gekregen.
De familie Rijkenberg is een van die families. Ga eens kijken.
Oom Fra
ns, de
jongste broer van mij vader heeft in het predigitale tijdperk de
bouwstenen voor de stamboom van Sjamaar gemaakt.
Hierop heb ik mogen voortbouwen. Veel dank daarvoor.
Tijdens mijn
zoektocht ontdekte ik dat er nog een derde
tak de van de Sjamaars
was en dat Ellen Brons,
een dochter van een van de laatste Sjamaars van die tak, al een hele
stamboom had. Ook deze werd zomaar tot mijn beschikking gesteld. Ga ook
eens kijken viadeze uitbottende boomstronk.
Ook andere Sjamaars, zoals Ernst-Jan en nog veel meer bedankt
voor de medewerking. Maar vooral ook
Simon Sjamaar, die o.a. een verhaal
over zijn vader geschreven heeft.
En dan hier ook de
site van mijn petekind: Reyer Sjamaar op wie ik heel trots ben al
begrijp ik totaal niets van wat hij daar in Amerika aan het doen en zouden zijn lezingen over de hele wereld aan
mij verspild zijn. Te vinden op dit heuveltje met wat vreemde bomen.

Van de familie
Schuling weet ik nog het minste.
Wim Paternotte
heeft me goede informatie gegeven. Ook van
Sjaak Brandt
heb ik
interessante informatie gekregen.
Er zijn vele mooie genealogiesites.
Enkele
daarvan zijn:
Haike Smabers
Joke Boot
Henriëtte Weilers.
Als u belangstelling heeft
zou ik deze zeker gaan bekijken. Ik heb er veel inspiratie opgedaan.
En nog mijn eigen privé site: jij
en ikke
als u meer wil weten over mijn hond, huis,tuin en al mijn andere
interesses!
De Bijzondere Rechtspleging 1945
- 1950
Hoewel er in de afgelopen jaren wel enkele boeken en uitzendingen zijn
geweest, die voorzichtig hebben laten weten dat veel NSB'ers veel te zwaar of zelfs
onterecht zijn gestraft, blijkt dit onderwerp nog altijd zeer gevoelig
te liggen bij veel Nederlanders. Ze zijn zo gedemoniseerd, dat
zelfs ik, kind van een 'foute' vader, nog steeds niet echt kan laten
doordringen dat mijn vader juist dapper is geweest; alleen al zo durven
denken gaat tegen alles van mijn wezen in.
Hoewel onderzoek heeft inmiddels
aangetoond dat er meer joden en onderduikers zijn verraden door 'gewone'
mensen dan door NSB'ers blijkt ons
gemeenschappelijke geheugen niet van deze hersenspoeling af te kunnen
komen.
Maar ook het feit dat mensen, die destijds echt kwaad hebben gedaan - al
dan niet als lid van de NSB - juist bescherming van de Nederlandse regering hebben
gekregen is iets wat moeilijk kan doordringen.
Maar:
In de eerste maanden van 2009 zijn er - voor mij en de 'groep' waar ik
deel van uit maak - belangrijke ontwikkelingen geweest.
Cogis,
kennisinstituut voor de sociale en psychische gevolgen van oorlog,
vervolging en geweld (vroeger ICODO) heeft een project opgezet -
met onder meer ondersteuning van het NIOD.
De jonge historici,
die aan dit project mee werken hebben geen ouders en/of grootouders, die
in W.O. II een rol hebben gespeeld,
aan welke zijde dan ook. Hierdoor kunnen zij
echt historisch onderzoek doen dat zo objectief mogelijk is. Daar bij
was ook een
website:
"Het
Open Archief"
waar naast historisch onderzoek, achtergronden e.d.ook plaats is voor
de verhalen van kinderen van 'foute' ouders.
Voor mensen, die hier - om
uiteenlopende redenen - niet openlijk over kunnen/durven
praten: het kan ook anoniem. Mijn levensverhaal
is daar te vinden onder de naam "...en ze weigerde de speen".

Kamp Westerbork heeft, in dit
kader, een tentoonstelling gehad over het interneringskamp ná W.O.
II en ook de jonge historici daar gaan door met dit project.
Ik
heb daaro.a. de kaart van mijn vader achtergelaten, omdat ik hen
vertrouw, omdat zij echt geen vooroordelen hebben.

Fort De Bilt heeft prachtige interactieve tentoonstellingen
over vooroordelen, zondebokken en nog zoveel meer
Mijn foto is er ook.
Kan het toeval zijn, dat het 'illegale' straatje waar mijn ouders meer
dan 60 jaar hebben gewoond binnen de 'verboden' cirkel van
dit fort is gelegen?
Het geeft zoveel
hoop voor de toekomst dat er een generatie is op gestaan, die nog
idealen heeft en daar ook voor wil gaan!!
Ik hoop dat veel
mensen aandacht aan deze projecten willen besteden en dat ze veel
bezoekers krijgen.